Ik en Mijn locker

De hobby die ik het aller leukst vind, die het meeste aan me trekt, waarvoor ik de meeste  inspiratie heb, is kleding naaien.

Heel lang geleden zat ik dan ook op de MBO Mode en Kleding. De opleiding heb ik nooit afgemaakt omdat het niet bij me past en ik veel liever  met verstandelijk beperkte mensen wilde werken.  Ik heb volgens mij weinig overgehouden aan de opleiding. Ik heb sinds dien nooit meer een patroon berekend en getekend. En mijn naaisels zijn verre van perfect, een naadje is zelden netjes recht en ik naai geregeld iets achterste voren, binnenste buiten aan elkaar.

Maar op Pinterest heb ik een bord met inspiratie  en patronen voor mezelf,  een voor Myenthe en een voor Roderick. Elk jaar ga ik tweemaal naar een stoffenmarkt, een keer rond de lente en een keer rond de herfst. Daar koop ik eigenlijk altijd een boel stof. Ik heb een naaimachine, waar ik anders als leeftijdgenoten niet bang voor ben. En ik  heb een locker, waar ik een haat liefde verhouding mee heb.

mijn overlockmachineEen locker is geweldig.  Als je  aan lockselde binnenkant van je gekochte kleding kijkt dan is elke naad die je ziet gedaan met een locker. Een goede lockmachine naait de stof aan elkaar, snijdt ondertussen overtallige stof af en maakt er mooie lussen omheen om te zorgen dat het niet gaat raffelen. Dit zorgt dus voor een professionele afwerking en een langere levensduur van je naaisels.

 

mijn lockerMijn locker heeft geen vaste plek in ons huis. Hij staat als ik hem niet gebruik in de rommelkamer en als ik hem wel gebruik in de huiskamer. Dit heen en weer gesleep en de rommel in de rommelkamer die er soms boven op gestort wordt zorgt dat ik hem vrij wel elke keer opnieuw moet in rijgen en de spanning in moet stellen. Het inrijgen dat kan ik inmiddels met mijn ogen dicht maar de spanning op alle 4 de draden goed krijgen bezorgt me nachtmerries.spanning instellen afval  Vaak als ik me bedenk dat ik iets wil naaien zakt de moed me al in de schoenen. Maar als ik er dan toch aan begin ben ik soms uren bezig om de spanning op alle draden goed te krijgen. Ik bedenk me dan of dat ik een nieuwe locker moet, of dat ik misschien moet stoppen met kleding naaien en of dat ik gek word.  Wat er elke keer toch weer gebeurd dat  me vele uren en proeflapjes stof kost, ik heb geen idee. Want als ik er nu  ,de draadspanning goed is, over nadenk is het helemaal niet zo ingewikkeld. Ik heb zelfs hulptekens aangebracht door de juiste punten aan te geven op de knoppen.

Het zal vast de angst zijn  die andere voelen bij een naaimachine maar dan op mijn lockmachine geprojecteerd. Ik vraag me af of alle zelf kleding makende mensen dit hebben of dat ik gewoon weer een vreemde ben.

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *