Maar even een update dan hé!

He hai , hoe is het met jullie.  Fijn dat alles goed gaat bij jullie.

Sorry dat ik al een tijd hier niet ben geweest. (nou ja ik heb hier af en toe wel gezetten maar wist niet hoe ik moest beginnen) Ik heb het erg druk gehad de afgelopen maanden en er is veel gebeurd en veranderd.

Rond de tijd van mijn laatste post hebben we namelijk onze maisonnette  te koop gezet en hebben we een huis gekocht. Hiermee is alles  in ons leven veranderd. We wonen nu namelijk in een ander dorp, 20 minuten met de auto van waar we woonde. Dus niet meer in het dorp waar ik ben opgegroeid, vlak bij al onze familie en vrienden  en waar Roderick werkt.

We wilde een huis  met een tuin en alles wat er bij hoort. Zodat Myenthe makkelijker en vaker buiten kon spelen en meer vrijheid hierin zou hebben.  We hebben jaren gedacht dat we haar dit nooit zouden kunnen geven omdat onze flat zeer ernstig onder water stond.  Maar met een hoop verdriet hebben we vorige jaar een erfenis gehad. Waardoor we konden gaan kijken hoe we ons leven konden  gaan verbeteren.

Net op het moment dat we hiermee aan het stoeien waren, was er op het activiteiten centrum waar ik werkte een grote ontslag ronde. Hierdoor moest we voor dezelfde hoeveelheid deelnemers zorgen met een heleboel minder mensen. Ook kregen we te horen dat we minder uren op een dag , zonder vaste tijden moesten gaan werken en dat dit waarschijnlijk in de toekomst nog meer wisselend zou gaan worden. Voor het gene wat  ik het leukste aan mijn werk vond, namelijk deelnemers begeleiden en activiteiten verzinnen en met ze doen was nog maar weinig tijd. Doordat Roderick een baan heeft met wisselende en weekend diensten  was het idee dat ik dit in de toekomst ook zou moeten doen een groot probleem. Want dat zou inhouden dat we elkaar of heel weinig zouden zien of dat Myenthe erg vaak bij opa en oma zou slapen en er ook in het weekend zou moeten zijn. Verder had ik al  jaren een locatiehoofd die graag in een goed blaadje wilt staan bij haar leidinggevende en dat organiseerde door een angstcultuur op de werkplek zelf te creëren. De afgelopen jaren had ik hier gelukkig een stuk beter mee om leren gaan maar ik kwam haar liever niet als wel tegen.  En het idee ik met haar kon overleggen en kon zoeken naar een oplossing voor het probleem had ik niet. Door alle bezuiniging zijn er in de gehandicapte zorg nog maar weinig banen die regelmatig zijn dus had ik ook niet het idee dat ik makkelijk een vervangende baan zou vinden.

De huizen in ons oude dorp zijn schrikbarend duur.  En omdat ik niet meer zeker van mijn baan was, vonden we het niet reëel om te denken dat we dit in de toekomst zouden kunnen blijven betalen. In andere (kleinere) dorpen zijn de huizen een stuk goedkoper en die kunnen we wel betalen op 1 salaris dus dan zou de toekomst ook veilig zijn. Een ander dorp hield echter wel in dat Myenthe naar een andere school zou moeten en dat mijn ouders het oppassen op Myenthe niet meer zouden kunnen doen. Omdat  Myenthe na de zomer naar groep 3 zou gaan, wilde we niet halverwege het schooljaar de overstap maken.

Dus de keuzes waren het bekende in het oude dorp  maar de financiële toekomst onzeker of een sprong in het diepe  in een ander dorp met financieel meer zekerheid voor de toekomst.

En hoe is het nu?

 

We hebben dus voor het laatste gekozen. We wonen er nu een paar maanden en het huis is verre van af. We hebben nog niks aan de huiskamer gedaan en willen nog een nieuwe keuken en badkamer maar daar hebben we allemaal nog geen tijd voor gehad.  Maar Myenthe heeft in de eerste 2 weken dat we hier woonde al meer buiten gespeeld als dat ze haar hele leven vanuit de flat heeft gedaan. Ze begint zich (eindelijk) op haar plek te voelen in haar nieuwe school. Omdat mijn ouders de opvang niet meer kunnen doen, heb ik vlak voor de zomervakantie mijn ontslag ingediend.Myenthe op de trampoline

Ons oude huis is inmiddels ook niet meer van ons en de meeste dozen zijn uit gepakt. De slaapkamers zijn helemaal klaar, de meubels staan op hun plek. En in het nieuwe huis is ruimte voor een hobbykamer en die is nu ook zo goed als af. Er komt nu dus eindelijk weer wat meer rust en structuur in ons leven.  Wat ik met al mijn tijd ga doen heb ik nog niet helemaal duidelijk. Ik heb een hoop ideeën en dromen dus daar gaan we maar eens mee stoeien. Ik wil ook heel graag meer tijd besteden aan al mijn hobby’s en deze blog. Ik hoop dan ook dat er nog veel mensen hier af en toe een bezoekje willen brengen om te kijken wat ik in mijn “nieuwe” leven allemaal aan het doen ben .

 

 

Please follow and like us:

Een gedachte over “Maar even een update dan hé!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *