Tagarchief | familie

Maar even een update dan hé!

He hai , hoe is het met jullie.  Fijn dat alles goed gaat bij jullie.

Sorry dat ik al een tijd hier niet ben geweest. (nou ja ik heb hier af en toe wel gezetten maar wist niet hoe ik moest beginnen) Ik heb het erg druk gehad de afgelopen maanden en er is veel gebeurd en veranderd.

Rond de tijd van mijn laatste post hebben we namelijk onze maisonnette  te koop gezet en hebben we een huis gekocht. Hiermee is alles  in ons leven veranderd. We wonen nu namelijk in een ander dorp, 20 minuten met de auto van waar we woonde. Dus niet meer in het dorp waar ik ben opgegroeid, vlak bij al onze familie en vrienden  en waar Roderick werkt.

We wilde een huis  met een tuin en alles wat er bij hoort. Zodat Myenthe makkelijker en vaker buiten kon spelen en meer vrijheid hierin zou hebben.  We hebben jaren gedacht dat we haar dit nooit zouden kunnen geven omdat onze flat zeer ernstig onder water stond.  Maar met een hoop verdriet hebben we vorige jaar een erfenis gehad. Waardoor we konden gaan kijken hoe we ons leven konden  gaan verbeteren.

Net op het moment dat we hiermee aan het stoeien waren, was er op het activiteiten centrum waar ik werkte een grote ontslag ronde. Hierdoor moest we voor dezelfde hoeveelheid deelnemers zorgen met een heleboel minder mensen. Ook kregen we te horen dat we minder uren op een dag , zonder vaste tijden moesten gaan werken en dat dit waarschijnlijk in de toekomst nog meer wisselend zou gaan worden. Voor het gene wat  ik het leukste aan mijn werk vond, namelijk deelnemers begeleiden en activiteiten verzinnen en met ze doen was nog maar weinig tijd. Doordat Roderick een baan heeft met wisselende en weekend diensten  was het idee dat ik dit in de toekomst ook zou moeten doen een groot probleem. Want dat zou inhouden dat we elkaar of heel weinig zouden zien of dat Myenthe erg vaak bij opa en oma zou slapen en er ook in het weekend zou moeten zijn. Verder had ik al  jaren een locatiehoofd die graag in een goed blaadje wilt staan bij haar leidinggevende en dat organiseerde door een angstcultuur op de werkplek zelf te creëren. De afgelopen jaren had ik hier gelukkig een stuk beter mee om leren gaan maar ik kwam haar liever niet als wel tegen.  En het idee ik met haar kon overleggen en kon zoeken naar een oplossing voor het probleem had ik niet. Door alle bezuiniging zijn er in de gehandicapte zorg nog maar weinig banen die regelmatig zijn dus had ik ook niet het idee dat ik makkelijk een vervangende baan zou vinden.

De huizen in ons oude dorp zijn schrikbarend duur.  En omdat ik niet meer zeker van mijn baan was, vonden we het niet reëel om te denken dat we dit in de toekomst zouden kunnen blijven betalen. In andere (kleinere) dorpen zijn de huizen een stuk goedkoper en die kunnen we wel betalen op 1 salaris dus dan zou de toekomst ook veilig zijn. Een ander dorp hield echter wel in dat Myenthe naar een andere school zou moeten en dat mijn ouders het oppassen op Myenthe niet meer zouden kunnen doen. Omdat  Myenthe na de zomer naar groep 3 zou gaan, wilde we niet halverwege het schooljaar de overstap maken.

Dus de keuzes waren het bekende in het oude dorp  maar de financiële toekomst onzeker of een sprong in het diepe  in een ander dorp met financieel meer zekerheid voor de toekomst.

En hoe is het nu?

 

We hebben dus voor het laatste gekozen. We wonen er nu een paar maanden en het huis is verre van af. We hebben nog niks aan de huiskamer gedaan en willen nog een nieuwe keuken en badkamer maar daar hebben we allemaal nog geen tijd voor gehad.  Maar Myenthe heeft in de eerste 2 weken dat we hier woonde al meer buiten gespeeld als dat ze haar hele leven vanuit de flat heeft gedaan. Ze begint zich (eindelijk) op haar plek te voelen in haar nieuwe school. Omdat mijn ouders de opvang niet meer kunnen doen, heb ik vlak voor de zomervakantie mijn ontslag ingediend.Myenthe op de trampoline

Ons oude huis is inmiddels ook niet meer van ons en de meeste dozen zijn uit gepakt. De slaapkamers zijn helemaal klaar, de meubels staan op hun plek. En in het nieuwe huis is ruimte voor een hobbykamer en die is nu ook zo goed als af. Er komt nu dus eindelijk weer wat meer rust en structuur in ons leven.  Wat ik met al mijn tijd ga doen heb ik nog niet helemaal duidelijk. Ik heb een hoop ideeën en dromen dus daar gaan we maar eens mee stoeien. Ik wil ook heel graag meer tijd besteden aan al mijn hobby’s en deze blog. Ik hoop dan ook dat er nog veel mensen hier af en toe een bezoekje willen brengen om te kijken wat ik in mijn “nieuwe” leven allemaal aan het doen ben .

 

 

Please follow and like us:

Winterse gebreide sjaal

breiselsVorig jaar heb ik voor Myenthe een winterjas gemaakt. We zijn toen samen naar de stoffenmarkt geweest en hebben een mooie blauwe en roze rozen stof gekocht. Dit is al het tweede jaar dat  ze hem draagt. Vorige jaar droeg ze een klein sjaaltje erbij die ik heb gebreid toen ze een jaar of twee was. De afgelopen periode had ik meerdere sjaals en cowls in bij passende kleuren gekocht. Myenthe vond ze allemaal maar niks, de ene was te groot, de andere niet mooi en ze wilde ze niet dragen. Elke dag pikte ze weer de eerste sjaal die ik ooit heb gebreid waarbij ik vooral heb opgelet of ik geen stekken liet vallen en dat ik gelijkmatig breide. Hij is heel erg lang( kan wel 8 keer rond haar hoofd) en heeft losse draden omdat het kleur wisselen niet helemaal goed gegaan is, ze droeg hem dan ook om haar heel lichaam. Als ik hier commentaar op had en haar een andere sjaal aanbod  was er dus altijd wel wat mis. Na veel gemopper en gedoe bleek dat mevrouwtje alleen maar een sjaal wilde dragen die mama had gemaakt.  Dan kan je als mama maar een ding doen natuurlijk.gehele plaatje

Je breidt een winterse sjaal.

 

We hebben samen bij de zeeman wol gehaald, een blauw, donker roze en licht roze. Ik wilde heel graag het patroon volgen van Bella cowl van a friend to knit with maar wilde graag ook een beetje snel klaar zijn.  De draad van de wol is vrij dun, daarom heb ik eerst de drie draden samen tot een dikke draad heel los gehaakt met een haaknaald van 12 mm.  In plaats van  80 heb ik maar  30 steken opgezet  op breinaalden van 15 mm en daarna  heb ik het patroon verder gevolgd.  Ik vond het patroon in het begin wel even  ingewikkeld maar het filmpje op youtube is erg duidelijk en makkelijk te volgencowl patroon .cowl helemaal

 

 

 

Na een paar uur haken en breien, wat ik persoonlijk wel een lekkere afwisseling vond, was dan eindelijk Myenthe’s sjaal klaar.

Ze is er erg blij mee en heeft alle andere sjaals met rust gelaten. Toch leuk zo’n kind dat het liefst de door mama gemaakt spullen draagt. Nu maar hopen dat het nog even zo blijft.dwaasje me een nieuwe sjaal

Please follow and like us: